دودوبیتی تقدیم شما

کسی را درپس دیوارکشته

برای لحظه دیدار کشته

برای اینکه کاری کرده باشد

خودش را برسر بازار کشته

****

زبانش مثل زهر مارگشته

زعشق وعاشقی بیزارگشته

کسی را گفته بودی دوست دارم

دودستانش برایت دار گشته

سرا پا از تو تا آتش گرفتم

نمی دانم چرا؟ آتش گرفتم

به روح پاک تو سوگند مریم!

"ببین نی"جابه جا آتش گرفتم 

          فرشته

تو از جنس مثلها یم فرشته

لبت قندو عسلها یم فرشته

مثال نو عروس ماه امشب

ردیفی! در غزلهایم فرشته

               شکسته شد

            بعدازتو روح سبز تمنا  شکسته شد

          قاب سکوت دردلی شب ها شکسته شد

                                 .....رفت

           لیلی به سان خاطره شد با بهار رفت    

        لیلی سرودباغچه شد خوشگوار رفت

        همچون نسیم صبح قدم می زند بباغ

        نشگفته روح خسته ی اوسوگوار رفت

        بنگر  چراغ مزرعه ی ما خموش   شد

        زیرا خدای محفل مان  شهسوار رفت

        لیلی چگونه رخت سفر بست باسکوت

        ازخانه ی  تجمل ما  برگ و   بار رفت

        اینک به گوش پنجره فریاد کن که  او

        دریا  صفت ز  ساحل  دریا  کنار  رفت

             لبالب از ترنم ها شدی تو

         سرود جنگل و دریاشدی تو

         فقط اینقدر مید انم عزیزم!

         به چشمانم گلی رویاشدی تو

                امشب

نگاهت باغ زیبا ییت امشب

بهارش همچو در یاییست ا مشب

برای لحظ ی تاریک وتنها

چراغ سبز و فرداییست ا مشب

         گل سرخ

تو فصل سبز و شبتابی گل سرخ

غذای روح مهتابی گل سرخ

برای رفع دلتنگی چه خواهم

سرودلحظ ی آبی گل سرخ

صداری دلنشینت را که دارد

شوم قربان چشم دلنوازت

رخ شورآفرینت را که دارد

            نظاره میکنم

چشمان تو چون ساحل عشقیست

             که از قطره قطره اشک تو

                                    دریا ها جاری میشود

به چشما نت چوشبنم  نم نوازی

دلم چون چشمه سارخون ندانم

چرا هرشب چو زیروبم نوازی

گل بی آب مانشگفته رفتی

هزاران درد را  لبیک گفتی

ولی یک حرف هم ناگفته رفتی